ΓΙΑ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΣΤΗΝ ΑΛΒΑΝΙΑ

Τίρανα, 8 Δεκεμβρίου, εθνική μέρα νεολαίας για την Αλβανία, η μέρα που η νεολαία κινητοποιήθηκε για να ρίξει το Σταλινικό καθεστώς : δολοφονία 25 χρονου Γκολντιάν από την αστυνομία επειδή βρισκόταν εκτός σπιτιού σε ώρα απαγόρευσης της κυκλοφορίας. Ο Γκλοντιάν ήταν άοπλος.

Η αντίδραση δεν άργησε να έρθει, το ίδιο βράδυ οι νέοι και οι νέες (κυρίως αγόρια από την περιφέρεια των Τιράνων) βγήκαν να διαδηλώσουν. Από την αρχή φάνηκε ότι δεν θα ήταν απλώς μία ήρεμη διαδήλωση για το θάνατο του Γκλοντιάν. Οι επόμενες μέρες ήταν ακόμα πιο βίαιες και από τις δύο πλευρές. Η αστυνομία έπιανε κόσμο από το δρόμο χωρίς να νοιάζεται αν πήγαιναν ή όχι στη διαδήλωση, ακόμα και παιδιά 12-13 ετών (σας θυμίζει κάτι αυτό;)

Το ερώτημα όμως είναι: από πού προήλθε όλη αυτή η οργή ; Φυσικά μια δολοφονία δεν είναι μικρό πράγμα, ωστόσο οι νέοι στην Αλβανία έχουν και άλλους πολλούς λόγους να αγανακτούν απέναντι στο κράτος.

Τα βαθύτερα αίτια του ξεσηκωμού

Είναι πολύ σημαντικό, πριν μιλήσουμε για τα αίτια, να διευκρινίσουμε ότι η εξέγερση στην Αλβανία δεν κινητοποιήθηκε από κανένα από τα 3 κόμματα που κυριαρχούν στη Βουλή, αλλά από τα κάτω, από το λαό.

Τα βαθύτερα αίτια λοιπόν συνδέονται με την ταξική ανισότητα που κυριαρχεί στην Αλβανία.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή:

Το 2018 οι φοιτητές οργισμένοι για την καθιέρωση ενός εκπαιδευτικού συστήματος που αποκλείει όλους όσους δεν έχουν χρήματα, αποφασίζουν να πετάξουν έξω από τις σχολές τους τα τρία κόμματα που κυριαρχούσαν στις εκλογές τα τελευταία χρόνια.

Λίγο καιρό αργότερα οι μεταλλωρύχοι μίας βόρειας πόλης της Αλβανίας, μετά από κάποιους καταστροφικούς σεισμούς, άρχισαν να διεκδικούν με διαδηλώσεις βασικά εργασιακά δικαιώματα όπως είναι η προστασία στο χώρο εργασίας τους. Τη σκυτάλη από τους μεταλλωρύχους παρέλαβαν οι εργάτες εξόρυξης πετρελαίου με παρόμοιες διεκδικήσεις.

Στις 17 Μαΐου του ίδιου έτους οι πολίτες ,και κυρίως οι «διανοούμενοι» (αν μας επιτρέπεται να χρησιμοποιήσουμε καταχρηστικά αυτόν τον όρο) βγήκαν στο δρόμο να διαδηλώσουν κατά του σχεδίου του δημάρχου Τιράνων να καταστρέψει το Εθνικό θέατρο της πόλης. Η αστυνομία τότε απάντησε με βίαιη καταστολή άνευ προηγουμένου.

Όλα αυτά που ειπώθηκαν παραπάνω μας οδηγούν να συμπεράνουμε: πρώτον ότι ο πρωθυπουργός της Αλβανίας (Ράμα) και η νεοφιλελεύθερη πολιτική που ακολουθεί δεν χαίρει της εκτίμησης του λαού και δεύτερον ότι οι πολίτες της Αλβανίας δεν διστάζουν να απαντούν με αμεσότητα και μαχητικότητα σε άδικά μέτρα και αποφάσεις της κυβέρνησης.

Η κατάσταση για το Ράμα έγινε ακόμα πιο δύσκολη με το ξέσπασμα της πανδημίας καθώς φάνηκε ότι αδυνατεί να κυβερνήσει και ο μόνος τρόπος να κρατηθεί είναι η καταστολή (με κίνδυνο να γίνω κουραστική ξαναρωτάω, σας θυμίζει κάτι αυτό;)

Λίγα ακόμη λόγια για την κυβέρνηση Ράμα και την κοινωνικοπολιτική κατάσταση στην Αλβανία τα τελευταία χρόνια- Ομοιότητες με το ελληνικό μοντέλο.

Στην Αλβανία τα τελευταία χρόνια στην εξουσία εναλλάσσονται τρία κόμματα:

  1. Το δημοκρατικό, κόμμα δεξιό από πλευρά ιδεολογίας που στη βάση του υποστηρίζεται και από φτωχά στρώματα (κάτι σαν ΝΔ σα να λέμε)
  2. Το ΣΕΗ, κόμμα «σοσιαλιστικό» (και καλά) κατ ‘ουσίαν «μπαλαντερ» για να μπορούν τα άλλα δύο να σχηματίζουν συνασπισμό και του οποίου η εκλογική βάση καθοριζόταν από τους πολίτες στους οποίους υποσχόταν μία θέση στο δημόσιο (σαν ΠΑΣΟΚΑΡΑ ακούγεται)
  3. Το «σοσιαλιστικό» (σε πολλά εισαγωγικά) κόμμα του Ράμα του οποίου η εκλογική βάση είναι οι επιχειρηματίες και μια μικροαστική τάξη αποτελούμενη από ανθρώπους που θέλουν να παύσουν και είναι υπάλληλοι και εργάτες και επιθυμούν να γίνουν εξίσου επιχειρηματίες.

Το 2013 ο Ράμα και το «σοσιαλιστικό» (σε πολλά εισαγωγικά) κόμμα κέρδισε τις εκλογές και ξεκίνησε το νεοφιλελεύθερο πρόγραμμά του χωρίς να χάσει χρόνο.

Πιο πριν με την κυβέρνηση Μπερίσα υπήρχε κάποια, έστω μικρή, πρόνοια που βοηθούσε το λαό να επιζήσει (ας μη γελιόμαστε κυρίως για να τον κρατάει ήρεμο). Επιπλέον, παρ’ ότι τα πράγματα ήταν πάντοτε άσχημα για τους φτωχούς, υπήρχε μια κατάσταση που επέτρεπε στις χαμηλότερες τάξεις να φοροδιαφεύγουν , να μην πληρώνουν έναν υψηλό λογαριασμό ΔΕΗ και γενικά να κάνουν «μικροαπατεωνιές» .

Ο Ράμα προσπάθησε να φτιάξει ένα σύστημα για να «εκσυγχρονίσει» το κράτος . Αυτό φυσικά είχε ως αποτέλεσμα (όπως κάθε προσπάθεια φιλελεύθερου εκσυγχρονισμού που σέβεται τον εαυτό της) να κυνηγάει και να φυλακίζει φτωχούς ανθρώπους που δεν είχαν να πληρώσουν τα χρέη και τους λογαριασμούς τους.

Σαν να μην έφτανε αυτό από το 2013 όλο το δημόσιο χρήμα κατευθύνθηκε προς τους τέσσερις μεγάλους επιχειρηματίες της Αλβανίας , εκείνους που έχουν τους πιο επικερδείς κλάδους στις επιχειρήσεις. Ο Ράμα ως άξιο πιόνι των επιχειρηματιών που τον στηρίζουν, ιδιωτικοποίησε τα πάντα στην Αλβανία (εργασία, πανεπιστήμια). Τα ποσοστά ανεργείας ανέβηκαν.

Οι νέοι και οι νέες, ιδιαίτερα όσοι/όσες προέρχονται από χαμηλά λαϊκά στρώματα, αδυνατούν σήμερα να βρουν δουλειά. Ακόμα και εκείνοι/εκείνες που κατάφεραν να σπουδάσουν, αισθάνονται ότι η προσπάθειά τους δεν αρκεί για να «αξίζουν» μια δουλειά που θα τους βοηθάει να εξασφαλίζουν τα προς το ζην.

Στη Αλβανία μία μικρή ελίτ καταφέρνει να παίρνει αποφάσεις πάνω στις πλάτες του λαού που συνεχώς φτωχοποιείται . Πίσω από αυτήν την ελίτ βρίσκεται ο ξένος παράγοντας που ρυθμίζει τα πάντα. Όλα λειτουργούν για να εξυπηρετούν κατά βάση Αμερικάνικά συμφέροντα. Η Αλβανία μην έχοντας παραγωγική βάση τείνει σε ένα μοντέλο που μοιάζει με αυτό της Ελλάδας: διαλυμένη παραγωγή, στροφή στον τουρισμό, ανεργία, εργασιακή επισφάλεια, χαμηλοί μισθοί, εποχιακή εργασία, ανύπαρκτα εργασιακά δικαιώματα, ιδιωτικοποιήσεις, απουσία κράτους πρόνοιας.

Η απελπισία και ο οργή των νέων εντείνεται όλο και πιο πολύ τα τελευταία χρόνια που, λόγω της κρίσης και στην υπόλοιπη Ευρώπη, μειώνεται η δυνατότητα μετανάστευσης στο εξωτερικό.

Για τον ίδιο λόγο (κρίση στην Ευρώπη) σταμάτησε άλλωστε και η εισροή συναλλάγματος στη χώρα από Αλβανούς και Αλβανίδες που ζούσαν στην Ευρώπη . Οι τελευταίοι/ες λόγω οικονομικών δυσκολιών δεν μπορούν πια να στέλνουν στους συγγενείς τους τα χρήματα ούτε να επισκέπτονται την Αλβανία τόσο συχνά.

Επιπρόσθετα η προσμονή βοήθειας από την Ε.Ε μοιάζει ανέλπιδη ,παρά τις προσπάθειες του Ράμα να πείσει τον κόσμο για το αντίθετο, εξαιτίας του παγώματος την ένταξης της Αλβανίας στην Ε.Ε επ’ αορίστων.

Η πανδημία και η δολοφονία του Γκλοντιάν (ενός δικούς τους) επομένως στάθηκαν οι αφορμές για να εκδηλωθεί όλη αυτή η οργή που για πάνω από 7 χρόνια συσσώρευαν οι νέοι και οι νέες. Για αυτό βγήκαν στους δρόμους.

Πολλές από τις διαδηλώσεις δεν είχαν βαθύτερα αιτήματα, είχαν όμως πνοή και ψυχή, που μόνο η δικαιολογημένη οργή εκείνων που θέλουν να ζήσουν και για χρόνια καταπιέζονται μπορεί να έχει.

Ο Ράμα φυσικά σε όλη αυτή την οργή απαντά με απαξίωση και σκληρή καταστολή. Αυτό δεν μας κάνει εντύπωση αν κρίνουμε και απο τη γενικότερη στάση όσο καιρό βρίσκεται στην εξουσία :αποφεύγει να παρουσιάζεται δημόσια, αποκλύει τους φτωχούς από κάθε διαδικασία και φροντίζει να προσλαμβάνει συχνά νέους αστυνομικούς. Μάλιστα μεριμνεί ώστε ένα κομμάτι της αστυνομίας να προέρχεται από νέους που πριν ήταν στις διαδηλώσεις (τρομακτικό έτσι;). Οι αστυνομικοί εκπαιδεύονται να βαράνε στο ψαχνό, το σύνθημά τους είναι : «όποιος βγαίνει στο δρόμο πρέπει να χτυπιέται».

Λιόγκα Έλενα

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

Οι πληροφορίες που χρησιμοποίησα προέρχονται από την διαδικτυακή εκδήλωση των antapocrisis με θέμα «Η Αλβανία και η σύγκρουση δύο κόσμων» (https://www.youtube.com/watch?v=EJN8Qg8tM_s

Ευχαριστώ θερμά για τις διορθώσεις του φίλου Π.Παπανδρεόπουλου

Sponsored Post Learn from the experts: Create a successful blog with our brand new courseThe WordPress.com Blog

WordPress.com is excited to announce our newest offering: a course just for beginning bloggers where you’ll learn everything you need to know about blogging from the most trusted experts in the industry. We have helped millions of blogs get up and running, we know what works, and we want you to to know everything we know. This course provides all the fundamental skills and inspiration you need to get your blog started, an interactive community forum, and content updated annually.

Θρησκεια και εξεγερση.Ακενατόν, παυλικιανοί και ταιπινγκ!Ολα τα άρθρα του Ζαμ για θρησκεία και εξέγερση…

Philip Glass: Ακενατόν σε Μαγνητοσκόπηση από τη Met Live στο Μέγαρο  Μουσικής Θεσσαλονίκης | ThessalonikiGuide.gr

Θρησκεία και Εξέγερση, του Παναγιώτη Ξηρουχάκη (tvxs.gr)
Εξέγερση των Ταϊπίνγκ: Ο εμφύλιος των 20 εκατομμυρίων νεκρών – elaliberta.gr
Βυζάντιο και Επανάσταση – elaliberta.gr

Jesus Christ was an Anarchist | SOVEREIGN to SERF

ΕΙΜΑΣΤΕ ΔΙΕΘΝΕΣ ΚΙΝΗΜΑ ΛΥΚΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΥ!

ΕΧΟΥΝ ΚΛΑΣΕΙ ΜΕΝΤΕΣ ΟΛΟΙ !ΟΙ ΛΥΚΑΝΘΡΩΠΟΙ ΕΡΧΟΝΤΑΙ…

Pornostroika dadaifi – Λυκάνθρωπος – YouTube

Πακιστάν: Άντρας ντυμένος λυκάνθρωπος τρομοκρατούσε περαστικούς την παραμονή της Πρωτοχρονιάς (msn.com)

PORNOSTROIKA DADAIFI | ReverbNation

FLΑΤLAND : A romance of many dimensions – Η ΕΠΙΠΕΔΟΧΩΡΑ

ΠΕΡΙΕΧΕΤΑΙ ΣΤΟ
text ZG11-part 1 (wordpress.com)

Εdwin A. Abbott, Seeley & Co., Λονδίνο 1884

Στα 1884 κυκλοφορεί η νουβέλα «Επιπεδοχώρα» του κληρικού Έντουιν Α . Άμποτ. Το έργο αποτελείται από δύο μέρη . Στο πρώτο ο πρωταγωνιστής είναι ένα τετράγωνο που περιγράφει τον επίπεδο κόσμο των δύο διαστάσεων όπου κατοικεί και τους συμπολίτες του. . Έναν κόσμο ιεραρχίας , μονοτονίας και απολυτότητας. Το σύνθημα της εξουσίας προς τους πολίτες είναι το «Φροντίστε το σχήμα σας».

Στο δεύτερο μέρος ο τετράγωνος ήρωας γνωρίζει και άλλες διαστάσεις. Οι κάτοικοι του γραμμικού μιας διάστασης σύμπαντοςδεν μπορούν να τον καταλάβουν.

Γνωρίζεται όμως με μία σφαίρα πλάσμα του χωρικού,τρισδιάστατου κόσμου. Στο τέλος υποθέτει την ύπαρξη μιας πραγματικότητας τεσσάρων διαστάσεων.Το έργο αυτό αποτελεί αριστούργημα επιστημονικής φαντασίας και μία ανελέητηκοινωνική σάτιρα. 

Flatland: A romance of many dimensions

.Τι άλλο σατιρίζει η επιπεδοχώρα παρά τη βικτωριανή κοινωνία της απολυτότητας και μονοτονίας; Όπως οι κάτοικοι τις επιπεδόχωρας δεν μπορούν να πιστέψουν ότι υπάρχει η διάσταση του ύψους, έτσι και οι απόλυτοι και μονόχνοτοι άνθρωποι δεν μπορούν να πιστέψουν ότι μία διαφορετική και εναλλακτική ζωή είναι δυνατή. Ο συγγραφέας μας λέει ότι δεν πρέπει να εμπιστευόμαστε την εξουσία. Πάντα υπάρχουν και άλλες διαστάσεις. Πάντα υπάρχουν και άλλα για να μάθουμε.

Εδώ η ταινία που γυρίστηκε μα βάση το αριστουργηματικό αυτό βιβλίο

Flatland – The Film (Eng Subtitle) – YouTube

                                                                                                ΖΑΜ

ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ UNDERGOUND AΠΟ ΤΟΝ ΤΕΟ ΡΟΜΒΟ!

Tο αφιέρωμα αυτό δημοσιεύτηκε το 12 σε περιοδικά και βιβλία για το ελληνικό undergound.Ευχαριστούμε απο καρδιάς τον Ρόμβο που περιλαμβάνει το zero geographic και τους dadaifi μέσα στους συνεχιστές του ελληνικού undergound!

Ιστορία του ελληνικού αντεργκράουντ | Athens Voice

British Refugees With Nothing Else To Do

British Refugees With Nothing Else To Do

O φίλος και σύντροφος Steve απο Liverpool έστειλε τη συλλογή σοκ!

Παραθέτω με δικά του λόγια τη παρουσίαση της συλλογής:

«Just in time for Christmas, here’s my latest compilation of obscure 1977 UK punk tracks. Featuring lots of people who went on to some very well-known bands, and Jerry Jamrag who hasn’t been heard of since! Every track a winner
CD copies are available if desired. Ask and ye shall receive!
Merry Christmas all»

BRITISH REFUGEES WITH NOTHING ELSE TO DO (UK 1977) – Ear Candy 77-81 (wordpress.com)

«Η κυριαρχία της επιστήμης πάνω στη ζωή δεν μπορεί να έχει άλλο αποτέλεσμα παρά μόνο την αποκτήνωση του ανθρώπινου γένους.» (Μπακούνιν)

Ο Μπακουνιν σε νεαρή ηλικία

«Δεν υπάρχει κανένας δρόμος που να οδηγεί απ’ τη μεταφυσική στις πραγματικές αλήθειες της ζωής. Θεωρία και πραγματικότητα χωρίζονται από μια άβυσσο. Είναι αδύνατο να δρασκελίσεις αυτή την άβυσσο, μ’ εκείνο που ονόμασε ο Χέγκελ «ποιοτικό πήδημα», απ’ τον κόσμο της λογικής στον κόσμο της φύσης και της πραγματικής ζωής.

Ο δρόμος που οδηγεί απ’ τη συγκεκριμένη πραγματικότητα στη θεωρία κι αντίστροφα, είναι η επιστημονική μέθοδος κι αποτελεί τον πραγματικό δρόμο. Στον πρακτικό κόσμο είναι η κίνηση της κοινωνίας προς οργανωτικές μορφές που θα καθρεφτίζουν την ίδια τη ζωή σ’ όλες τις πτυχές και την πολυπλοκότητά της, σ’ όσο το δυνατόν μεγαλύτερη έκταση.

Τέτοιος είναι ο δρόμος των ανθρώπων για την πλήρη απελευθέρωση, που θα είναι προσιτή σ’ όλους, ο δρόμος της αναρχικής κοινωνικής επανάστασης, που θα προέλθει από τους ίδιους τους ανθρώπους, μια στοιχειώδης δύναμη, που θα εξαλείψει όλα τα εμπόδια. Αργότερα, θα ξεπροβάλλουν αυθόρμητα απ’ τα βάθη της λαϊκής ψυχής οι νέες δημιουργικές μορφές της κοινωνικής ζωής. Ο δρόμος των κυρίων μεταφυσικών είναι εντελώς διαφορετικός.

Μεταφυσικός είναι ο όρος που χρησιμοποιούμε για τους οπαδούς του Χέγκελ και τους θετικιστές και γενικά για όλους εκείνους που λατρεύουν την επιστήμη σα θεό, όλους εκείνους τους σύγχρονους θαυμαστές του Προκρούστη, οι οποίοι, με τον ένα τρόπο ή τον άλλο, έχουν δημιουργήσει ένα ιδανικό πρότυπο κοινωνικής οργάνωσης, ένα στενό κελί, μέσα στο οποίο επιθυμούν να σπρώξουν τις μελλοντικές γενιές, όλους εκείνους, που αντί να δουν την επιστήμη σαν μια μόνο από τις βασικές εκδηλώσεις της φυσικής και κοινωνικής ζωής, επιμένουν πως όλη η ζωή κλείνεται στις αναγκαστικά πειραματικές επιστημονικές θεωρίες τους. Οι μεταφυσικοί και οι θετικιστές, όλοι αυτοί οι κύριοι που θεωρούν σαν αποστολή τους να επιβάλλουν αυταρχικά τους νόμους της ζωής στ’ όνομα της επιστήμης, είναι συνειδητά ή ασυνείδητα αντιδραστικοί. Αυτό είναι πολύ εύκολο ν’ αποδειχθεί.

Η επιστήμη με την πραγματική έννοια αυτής της λέξης, η πραγματική επιστήμη, είναι σήμερα προσιτή σε μια ασήμαντη μόνο μειονότητα. Για παράδειγμα, ανάμεσά μας στη Ρωσία πόσοι διακεκριμένοι επιστήμονες υπάρχουν σ’ ένα πληθυσμό 8 εκατομμυρίων; Πιθανόν χίλιοι να απασχολούνται σε επιστημονικούς τομείς, άλλα όχι περισσότεροι από λίγες εκατοντάδες μπορούν να θεωρηθούν πρώτης κλάσεως, σοβαροί επιστήμονες. «Αν η επιστήμη έπρεπε να υπαγορεύει τους νόμους, η συντριπτική πλειοψηφία, πολλά εκατομμύρια ατόμων, θα κυβερνούνταν από 100 ή 200 ειδικούς. Στην πραγματικότητα, θα ήταν ακόμα λιγότεροι από τον υπολογισμό αυτό, γιατί όλοι οι επιστημονικοί κλάδοι δεν ασχολούνται με την διοίκηση της κοινωνίας. Αυτό θα ήταν το καθήκον της κοινωνιολογίας — της επιστήμης των επιστημών — που προϋποθέτει, στην περίπτωση ενός καλά εκπαιδευμένου κοινωνιολόγου, ότι αυτός έχει επαρκή γνώση όλων των άλλων επιστημών. Πόσοι τέτοιοι άνθρωποι υπάρχουν στη Ρωσία ή σ’ ολόκληρη την Ευρώπη; Είκοσι ή τριάντα; Κι αυτοί οι είκοσι ή τριάντα θα κυβερνούσαν τον κόσμο; Μπορεί κανείς να φανταστεί έναν πιο παράλογο κι άθλιο δεσποτισμό;

Είναι σχεδόν σίγουρο ότι οι είκοσι ή τριάντα αυτοί ειδικοί θα μάλωναν μεταξύ τους κι αν συμφωνούσαν πάνω σε μια γραμμή κοινής πολιτικής αυτό θα γινόταν σε βάρος του ανθρώπινου γένους.

Το βασικό μειονέκτημα του μέσου ειδικού είναι η τάση του να μεγαλοποιεί τη δική του γνώση και να υποτιμά τη γνώση οποιουδήποτε άλλου. Δώστε του την εξουσία ελέγχου και θα γίνει ένας αφόρητος τύραννος. Τι κρίμα θα ήταν να είναι η ανθρωπότητα σκλάβα τυποποιημένων ειδικών! Δώστε τους απόλυτη εξουσία και θ’ αρχίσουν να εφαρμόζουν πάνω σ’ ανθρώπινα όντα τα ίδια πειράματα, που οι επιστήμονες κάνουν σήμερα σε κουνέλια και σε σκύλους.

Κορωνοϊός - Τσιόδρας: Αν καταργήσουμε τα μέτρα σε 15 μέρες θα δούμε τις  συνέπειες | ΣΚΑΪ
Ενας σύγχρονος ειδικός καθοδηγητής της ζωής….αν ζούσε ο Μπακούνιν τι θα έλεγε για την υγειονομική χούντα?

Πρέπει να σεβόμαστε τους επιστήμονες για τα χαρίσματα και τα επιτεύγματά τους, αλλά για να προλάβουμε να μη διαφθαρεί το υψηλό τους ηθικό και διανοητικό επίπεδο, δεν πρέπει να τους παραχωρηθούν ειδικά προνόμια και δικαιώματα διαφορετικά από κείνα που κατέχει ο καθένας — για παράδειγμα, η ελευθερία να εκφράζουν τις πεποιθήσεις, τη σκέψη και τη γνώση τους — ούτε. σ’ αυτούς, ούτε σε καμιά άλλη ειδική ομάδα πρέπει να δοθεί εξουσία πάνω σ’ άλλους. Εκείνος που του έχει δοθεί η εξουσία θα γίνει αναπόφευκτα ένας καταπιεστής και εκμεταλλευτής της κοινωνίας.

Αλλά μας έχουν πει: «Η επιστήμη δεν θ’ αποτελεί για πάντα το προνόμιο λίγων, θα έρθει ο καιρός που θα είναι προσιτή σ’ όλους». Μια τέτοια εποχή είναι ακόμα πολύ μακρινή και θα υπάρξουν πολλές κοινωνικές αναταραχές προτού γίνει αληθινό αυτό τ’ όνειρο, αλλά και τότε ακόμα ποιος θα ήθελε να εμπιστευτεί τη μοίρα του στα χέρια των ιερέων της επιστήμης;

Νομίζουμε ότι όποιος πιστεύει, πως μετά από μια κοινωνική επανάσταση όλοι θα είναι εξίσου μορφωμένοι, κάνει μεγάλο λάθος. Τότε, όπως και τώρα, η επιστήμη θα παραμείνει ένας απ’ τους πολλούς ειδικευμένους τομείς, μόνο που θα πάψει να είναι προσιτή σε λίγα απλώς μέλη της προνομιούχας τάξης. Με την εξάλειψη των ταξικών διακρίσεων, η εκπαίδευση θα είναι προσιτή & όλους εκείνους που θα έχουν την ικανότητα και την επιθυμία να την επιδιώξουν, αλλά όχι όμως σε βάρος της χειρωνακτικής εργασίας, που θα είναι υποχρεωτική για όλους.

Στη διάθεση όλων θα υπάρχει μια γενική επιστημονική εκπαίδευση, ιδιαίτερα η εκμάθηση της επιστημονικής μεθόδου, η συνήθεια της σωστής σκέψης, η ικανότητα γενίκευσης από τ ατομικά δεδομένα και η ικανότητα να κάνει κανείς περισσότερο ή λιγότερο σωστές, λογικές αφαιρέσεις. Αλλά εγκυκλοπαιδικά πνεύματα. και προχωρημένοι κοινωνιολόγοι θα υπάρχουν πολλοί λίγοι, θα ήταν λυπηρό για το ανθρώπινο γένος, αν σε κάθε στιγμή η θεωρητική σκέψη γινόταν η μοναδική πηγή καθοδήγησης της κοινωνίας, αν μόνη η επιστήμη διαχειριζόταν όλη τη κοινωνική διοίκηση. Η ζωή θα έσβηνε και η ανθρώπινη κοινωνία θα μετατρεπόταν σε μια βουβή και δουλική αγέλη. Η κυριαρχία της επιστήμης πάνω στη ζωή δεν μπορεί να έχει άλλο αποτέλεσμα παρά μόνο την αποκτήνωση του ανθρώπινου γένους.

Εμείς οι αναρχικοί επαναστάτες είμαστε οπαδοί της εκπαίδευσης για όλο το λαό, της απελευθέρωσης και της μεγαλύτερης δυνατής επέκτασης της κοινωνικής ζωής. Επομένως, είμαστε εχθροί του Κράτους και κάθε μορφής Κρατισμού. Σε αντίθεση με τους μεταφυσικούς, τους θετικιστές κι όλους εκείνους που λατρεύουν την επιστήμη, διακηρύσσουμε ότι η φυσική και η κοινωνική ζωή προηγούνται πάντοτε απ’ τη θεωρία, η οποία είναι μόνο μια από τις εκδηλώσεις της ζωής άλλα ποτέ ο δημιουργός της. Έξω απ’ τα ανεξάντλητα βάθη της η κοινωνία αναπτύσσεται μέσα από μια σειρά γεγονότα, όχι όμως με μόνη τη σκέψη. Η θεωρία γεννιέται πάντοτε απ’ τη ζωή, άλλα ποτέ δεν τη δημιουργεί» σαν τους ανεμοδείχτες και τις πινακίδες των δρόμων δεν δείχνει παρά μόνο την κατεύθυνση και τα διάφορα στάδια της ανεξάρτητης και μοναδικής εξέλιξης της ζωής.

Σύμφωνα μ’ αυτή την αντίληψη, ούτε σκοπεύουμε ούτε επιθυμούμε να επιβάλλουμε πάνω μας ή πάνω σ’ άλλους ανθρώπους κανένα σχέδιο κοινωνικής οργάνωσης, που είναι παρμένο από βιβλία ή έχει κατασκευαστεί από μας. Έχουμε πειστεί ότι οι λαϊκές μάζες φέρνουν μέσα τους, μέσα στα ένστικτά τους (που έχουν αναπτυχθεί περισσότερα η λιγότερο απ’ την ιστορική πορεία), στις καθημερινές τους ανάγκες και στις συνειδητές ή ασυνείδητες φιλοδοξίες τους, όλα τα στοιχεία της μελλοντικής κοινωνικής οργάνωσης. Αναζητούμε αυτό το ιδανικό μέσα στους ίδιους τους ανθρώπους. Κάθε Κρατική εξουσία, κάθε Κυβέρνηση απ’ την ίδια της τη φύση, τοποθετείται έξω και πάνω απ’ τους ανθρώπους και τους υποτάσσει αναπόφευκτα σε μια οργάνωση και σε σκοπούς που είναι ξένοι και αντίθετοι στις πραγματικές ανάγκες και φιλοδοξίες των ανθρώπων. Διακηρύσσουμε ότι είμαστε εχθροί κάθε Κυβέρνησης και κάθε Κρατικής εξουσίας και Κυβερνητικής οργάνωσης γενικά. Νομίζουμε ότι οι άνθρωποι θα μπορούν να είναι ελεύθεροι και ευτυχισμένοι μόνον όταν οργανωθούν απ’ τη βάση προς τα πάνω σ’ εντελώς ελεύθερες και ανεξάρτητες ενώσεις χωρίς τον Κυβερνητικό Πατερναλισμό, αν κι όχι χωρίς την επίδραση μιας ποικιλίας ελεύθερων ατόμων και κομμάτων.

Τέτοιες ιδέες έχουμε, σαν κοινωνικοί επαναστάτες, και γι αυτό κατά συνέπεια λεγόμαστε αναρχικοί. Δεν διαμαρτυρόμαστε γι’ αυτό το όνομα, γιατί πραγματικά είμαστε εχθροί κάθε Κυβερνητικής εξουσίας, αφού γνωρίζουμε ότι μια τέτοια εξουσία διαφθείρει εξίσου εκείνους που φοράνε το θώρακά της, κι αυτούς που εξαναγκάζονται να υποταχτούν σ αυτήν. Κάτω απ’ την καταστρεπτική της επίδραση, οι πρώτοι γίνονται φιλόδοξοι και φανατικοί δεσπότες κι εκμεταλλεύονται τη κοινωνία για χάρη των προσωπικών ή ταξικών τους συμφερόντων, ενώ οι άλλοι γίνονται δούλοι.

Οι κάθε είδους ιδεαλιστές, μεταφυσικοί, θετικιστές, εκείνοι που υποστηρίζουν την κυριαρχία της επιστήμης πάνω στη ζωή κι οι δογματικοί επαναστάτες, υπερασπίζουν όλοι την Κρατική ιδέα και την Κρατική εξουσία με εφάμιλλη αγωνιστικότητα, γιατί βλέπουν σ’ αυτή, σα συνέπεια των συστημάτων τους, τη μοναδική ελπίδα σωτηρίας για την κοινωνία. Εντελώς λογικά, αφού έχουν δεχθεί τη βασική πρόταση (την οποία θεωρούμε εντελώς λαθεμένη) ότι η σκέψη προηγείται της ζωής, ότι η θεωρία βρίσκεται μπροστά από την κοινωνική εμπειρία και, επομένως, ότι η κοινωνική επιστήμη πρέπει ν’ αποτελέσει την αφετηρία για όλες τις κοινωνικές εξεγέρσεις και αναδιαρθρώσεις, καταλήγουν αναπόφευκτα στο συμπέρασμα ότι επειδή η σκέψη, η θεωρία κι η επιστήμη βρίσκονται στη διάθεση λίγων, τουλάχιστον στη σημερινή εποχή, θα έπρεπε οι λίγοι αυτοί να είναι ηγέτες της κοινωνικής ζωής, όχι μόνο οι πρωτεργάτες άλλα κι οι ηγέτες όλων των λαϊκών κινημάτων. Αμέσως μετά την επανάσταση η νέα κοινωνική τάξη δεν θα οργανωθεί με την ελεύθερη σύνδεση των λαϊκών οργανώσεων ή ενώσεων, τοπικών και περιφερειακών, απ τη δάση προς τα πάνω, σύμφωνα με τις απαιτήσεις και τα ένστικτα των ανθρώπων, παρά μόνο με τη δικτατορική εξουσία, αυτής της μορφωμένης μειοψηφίας που υποτίθεται ότι εκπροσωπεί τη λαϊκή θέληση…»

Το κείμενο αυτο προέρχεται απο το έργο του Μιχαήλ Μπακούνιν «Η Παρισινή Κομμούνα και η ιδέα του Κράτους» μτφ. Τζακ Λουμάλα, επιμέλεια Γ. Ξυλαγκρά, εκδόσεις «Ελεύθερος Τύπος» (σ.σ. 94-103).Στην ουσία είναι μία επίθεση στον Μαρξ και στη μαρξιστική δικτατορία των ειδικών-επιστημών. Σίγουρα δε πρέπει να αντιμετωπίζεται αποκομμένο από την εποχή του(το κείμενο του Μπακούνιν μπορειται να το διαβασεται ολοκληρο στο alerta.gr). Δε μπορούμε όμως να μη το δούμε και πιο γενικά σαν μία επίθεση σε κάθε μορφή ειδικών-εξουσιαστων και συγκεκριμένα δε μπορούμε να μη δούμε την επικαιρότητα του σε σχέση με τη χούντα των «μεγάλων επιστημόνων» (υγειονομικων ,τεχνοκρατών,πολιτικών)

που αποφασίζουν για την υγεία, την πολιτική και οικονομική ζωή στην εποχή του ολοκληρωτικου νεοφιλελευθερισμου!